Ο ήλιος είναι τόσο κόκκινος, μαμά
και στο δάσος σκοτεινιάζει.
Τώρα, ο ήλιος έχει δύσει, μαμά
και η μέρα έχει περάσει.
Η αλεπού είναι εκεί έξω, μαμά
Κλειδώνουμε το διάδρομό μας
Έλα, κάθισε πλάι μου, μαμά
και τραγούδα ένα μικρό τραγούδι.

Ο ουρανός είναι απέραντος, μαμά
με λαμπερά αστέρια πάνω του.
Αναρωτιέμαι ποιος ζει εκεί, μαμά
πάνω στο αστέρι εκεί έξω στον γαλάζιο ουρανό;
Πιστεύεις, υπάρχουν αγόρια, μαμά
που με βλέπουν εδώ κάτω;
Και νομίζεις ότι έχουν κρεβάτια, μαμά
και κοιμούνται όπως εγώ;

Γιατί νυχτώνει, μαμά
με κρύο και παγερό άνεμο;
Άκου το γατάκι, μαμά
νιαουρίζει και θέλει να το αφήσουμε να μπει μέσα!
Οι γλάροι και τα θαλάσσια χελιδόνια
δεν έχουν μέρος να μείνουν.
Άκου, τα αστέρια τραγουδάνε τώρα,
μου τραγουδάνε να ξεκουραστώ.

Solen er så rød, mor
og skoven bli'r så sort.
Nu er solen død, mor
og dagen gået bort.
Ræven går derude, mor
vi låser vores gang.
Kom, sæt dig ved min side, mor
og syng en lille sang.

Himlen er så stor, mor
med klare stjerner på
Hvem monstro der bor, mor
på stjernen i det blå?
Tror du det er drenge, mor
der kigger ned på mig?
Og tror du de har senge, mor
og sover li'som mig?

Hvorfor bli'r det nat, mor
med kold og bitter vind?
Hør den lille kat, mor
den mjaver og vil ind!
Mågerne og ternerne
har ingen sted at bo.
Hør, nu synger stjernerne,
de synger mig til ro!

Πληροφορίες
Το αγοράκι μιλάει με τη μητέρα του και κάνει πολλές ερωτήσεις, όπως κάνουν συνήθως τα παιδιά. Το θέμα του νανουρίσματος αυτού είναι το βράδυ, που έρχεται και φέρνει μαζί του κάποια πράγματα που τα παιδιά (ή και οι ενήλικες) φοβούνται όπως το σκοτάδι, ο θάνατος, οι ήχοι που ακούγονται μες στη νύχτα. Σε αντίθεση μ’αυτά τα «τρομακτικά» θα λέγαμε θέματα, βρίσκουμε τη μητέρα που τραγουδάει στο αγοράκι και στα λαμπερά αστέρια, όπου το αγοράκι φαντάζεται ότι εκεί ζούνε κι άλλα αγόρια σαν κι αυτόν. (Το θέμα λοιπόν είναι ακριβώς αυτό: η αντίθεση ανάμεσα στο φως και τη ζωή στον ουρανό απ’τη μια και στο σκοτάδι, το θάνατο και τη νύχτα απ’την άλλη.)
Θεωρείται ένα από τα κλασσικά Δανέζικα νανουρίσματα. Γράφτηκε το 1920 από τον διάσημο Δανό μυθιστοριογράφο, θεατρικό συγγραφέα και ποιητή, Harald Bergstedt (1877-1965). Τη μουσική συνέθεσε ο παγκοσμίου φήμης μουσικοσυνθέτης, Carl Nielsen (1865-1931).

Πληροφορίες
Το συγκεκριμένο νανούρισμα είναι πολύ δημοφιλές και θεωρείται κλασσικό παράδειγμα νανουρίσματος από τη Δανία. Το θέμα του είναι κυρίως τα εξωτικά ζώα, δηλαδή κάτι απλό και κατανοητό για τα παιδιά. Τη δεκαετία του 1990, στα πλαίσια του «πολιτικά ορθού», έγινε κάποια αλλαγή στους στίχους του. Η λέξη “negerdukkedreng” (νέγρα κούκλα), άλλαξε σε ‘καρύδα’. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε το 1948 από τον Δανό συγγραφέα και ποιητή Harald H. Lund και η μουσική είναι του συνθέτη Mogens Jermiin Nissen (1906-72).

Nu er solen gået i seng,
udenfor står natten på spring.
Vi skal sove nu,
vi skal hvile vores krop,
for i morgen skal vi op.

Nattens stilhed sænker sig ned,
alt bli'r roligt, alt ånder fred.
Vi skal sove nu,
vi skal hvile vores krop,
men i morgen står vi op.

Til en dejlig dag med musik,
kammerater, leg og lidt slik.
Vi skal sove nu,
vi skal hvile vores krop,
nu er månen stået op.

Ησύχασε τώρα, μικρό μου αγόρι.
Σε παρακαλώ πέσε να κοιμηθείς.
Η μαμά κάθεται κοντά σου στο κρεβάτι
τραγουδώντας νάνι-νάνι..
Η μαμά είναι τόσο πολύ κουρασμένη.
Θέλει πάρα πολύ να ξεκουραστεί.
Έχει νυχτώσει και είναι αργά τη νύχτα..
Κοιμήσου παιδί μου.

Ο μπαμπάς δουλεύει πολύ σκληρά.
Η μαμά πρέπει να βοηθήσει.
Ο Χανς κλαίει συνέχεια
όταν αυτή πρέπει να φύγει.
Πρέπει να δουλέψουμε για να κερδίσουμε χρήματα.
Τα παιδιά θα υποφέρουν.
Δεν μπορούμε να τους δώσουμε περισσότερα,
παρόλο που θέλουμε.

Αλλά σε λίγο καιρό
το θέρισμα τελειώνει.
Τότε η μαμά και ο μπαμπάς θα έχουν κερδίσει χρήματα.
Η μαμά θα έχει περισσότερο χρόνο.
Τότε θα υπάρχουν αρκετά χρήματα για χειμωνιάτικα ρούχα και παπούτσια για κάθε παιδί
Ο μικρός Χανς σίγουρα
θα πάρει μια μπλούζα και ένα καπέλο.

Πώς θα είναι άραγε
όταν θα μεγαλώσετε, εσείς, παιδιά;
Θα πρέπει να βρείτε δουλειές.
Ποιος θα σας φροντίσει;
Θα σας σκέφτομαι κάθε μέρα
και θα προσεύχομαι στον Κύριο.
Θα σας στηρίξει
πολύ καλύτερα από ότι εγώ.

Ti no stell mi bette dreng,
leg dæ nie å sow,
Mue hon sedde ve di seng,
synge bysselow.
Mue hon æ få dawen træt,
trænge hått te hvill,
de æ mørk å silde næt,
sov do no bånlill.

Fåe han slidde dawen long,
Mue må å go mæj,
Hans han grædde manne gong,
næe hon goe hind væj,
vi må tien få fød å klæjr,
bønen må li ild,
vi kan itt gi dem et bejr,
liså gjan vi vild.

Men næe no, om itt så læng,
høsten æ fåbi,
så foe Fåe og Mue pæng.
Mue foe bæje ti,
så foe hwer ow bønen lett
vintestøv å sku,

Hansemand vi å ska hett
tråj a vinter lue.

Hwodden ska et go jer sien,
nær I blywe stue?
I skal sajtens ud å tien,
hvem ska vær jer gue?
A vil tænk po jer hwæ daw,
bej å te Wohæer,
han må bliw jer støttestaw,
bæjr end a kan væer.

Πληροφορίες
Το νανούρισμα αυτό προέρχεται από μια περιοχή της Δανίας που ονομάζεται Jutland και είναι πολύ παλιό (άγνωστο παραμένει το έτος που εμφανίστηκε). Δεν είναι πολύ γνωστό στη Δανία. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι είναι γραμμένο σε διάλεκτο Jutland. Οι στοίχοι ανήκουν στη Marie Thulesen (1878-1924) και η μουσική στον Δανό μουσικό, Oluf Ring (1884-1946).

Το θέμα του είναι η ζωή στην εξοχή και οι αγωνίες και ελπίδες της μητέρας για το παιδί: τραγουδάει στον μικρό γιο της τον Χανς για να τον βοηθήσει να κοιμηθεί. Είναι κουρασμένη και στεναχωρεμένη γιατί δουλεύει σε μια φάρμα και γι’αυτό είναι πολλές ώρες μακριά από τα παιδιά της. Όμως ελπίζει ότι τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα για τα παιδιά της, όταν μεγαλώσουν και έρθει η ώρα να φύγουν από το σπίτι. Υπόσχεται να τα σκέφτεται κάθε μέρα και παρακαλάει τον Θεό να έχουν μια καλή ζωή.